برای خیلی از هنرجوهای انیمیشن و هنرهای دیجیتال، این پرسش معضله که پروژه‌ای که از تجربه‌ی شخصی یا تمرین دانشگاهی شروع شده، دقیقا چطور باید به اثری تبدیل بشه که بیرون از اون چارچوب هم دیده و فهمیده بشه؟
مسئله پروژه‌هایی که به میدان‌های بزرگ‌تر نمی‌رسن خیلی وقت‌ها «بلد نبودن نرم‌افزار» یا «کمبود تکنیک» نیست. خیلی وقت‌ها گره کار جای دیگه‌ست؛ توی تصمیم‌هایی که قبل از تولید گرفته می‌شن، توی شناخت مخاطب، توی نحوه‌ی روایت و در اینکه هنرمند چطور اثرش رو از خودش جدا می‌کنه و اجازه می‌ده وارد جهان بقیه بشه.
رویداد نگار متولی در مدرسه اینورس با باز کردن یک مسیر واقعی، از ابتدا تا جایی که یک پروژه به جشنواره‌های بین‌المللی می‌رسه، به همین دغدغه پرداخت.
