این هفته اینورس پر از شور و هیجان بود. اگر اینستاگراممون رو دنبال کرده باشید، می‌دونید که بعد از دو سال، اولین برنامه حضوری اینورس یعنی بوت‌کمپ استاپ موشن از پنجشنبه شروع شد!  

در این بوت کمپ ۶ روزه، هنرجویان زیر نظر دو منتور، عقیل حسینیان و سوگل ثناگو، و چند دستیار، یک پروژه کاملا حرفه‌ای استاپ موشن رو از ۰ تا ۱۰۰ اجرا کردن. 

فردا روز ارائه این پروژه‌های هیجان‌انگیزه. ازتون دعوت می‌کنیم که در برنامه اختتامیه حضور داشته باشید و آثار هنرجویان خلاق اولین بوت‌کمپ اینورس رو ببینید. 
پس، فردا (سه‌شنبه ۱ شهریور)، ساعت ۱۸ تا ۲۰ در اریکه ایرانیان، طبقه دوم می‌بینمتون!

یکی از انیمیشن‌های ایرانی سال ۲۰۲۲ که تا الان حسابی در داخل و خارج از ایران سر و صدا کرده، «پسر دلفینی» نوشته و به کارگردانی محمد خیراندیشه. محمد خیر‌اندیش، مدرس اینورس، روایت شیرین رفاقت یک پسر و یک دلفین در دنیای بی‌کران آبی رو تعریف می‌کنه. 

همچنین بخوانید: تکنیک استاپ موشن

داستان «پسر دلفینی» از کجا به ذهنتون رسید؟

من به عنوان کسی که انیمیشن کار می‌کنم، همیشه دوست دارم اون مدل انیمیشنی رو کار کنم که یک تجربه خاص رو به مخاطب بده، نه این که یه تجربه خیلی رئال رو در انیمیشن بخوام تجربه کنیم. دوست دارم انیمیشن یه حس و حال خاص و غیر عادی رو به وجود بیاره. 

دنیای آب، که ۳/۲ کره زمین رو آب می‌گیره، به نظرم همیشه جای جذابی بوده و دوستی حیوانات و انسان هم همیشه برام جالب بوده و از چندین سال پیش همیشه این توی ذهنم بوده. حتی یک فیلمی بود به نام “آبی بی‌کران” که درش غواصی می‌کردن در یکی از سواحل ایتالیا، که یکی از شخصیت‌های فیلم با دلفین‌ها به شدت عجیبن بود. و اون حس برای من خیلی حس خوبی بود. یا یه جای دیگه دیده بودم که کوسه‌ها به غواص‌ها حمله کرده بودن و دلفین‌ها نجاتشون داده بودن و این برام خیلی قصه شیرینی بود. در کودکی خودم هم خاطرات خوبی از شنا کردن یادمه که برادرم (که بعدا از دستش دادم) بهم یاد داده بود.