انتشارات پنگوئن، یکی از مهم‌ترین و تأثیرگذارترین ناشران تاریخ ادبیات مدرنه. شاید به جرأت بشه گفت کمتر کتاب‌خونیه که اسم پنگوئن رو نشنیده. نشر پنگوئن، بیش از هر چیزی با طراحی جلد منحصربه‌فرد و رویکرد خلاقانه‌اش به طراحی بصری کتاب‌ها شناخته میشه. اما چرا جلد کتاب برای این نشر تا این اندازه اهمیت داره؟
(۸ فوریه ۱۹۴۴ – ۲۳ مه ۲۰۲۵)
بامداد ۳ خرداد ۱۴۰۴ (۲۳ مه ۲۰۲۵)، خبر رسید که سباستیائو سالگادو در ۸۱سالگی توی پاریس از دنیا رفته؛ عکاسی که نیم قرن با دوربین آنالوگ و دیجیتال، رنج آدم‌ها و شکوه سیاره رو در کنتراست تند سیاه‌وسفید یه تصویر کشید. علت رسمی درگذشت، تشدید عوارض مالاریا و سرطان خون اعلام شد؛ بیماری‌ای که سالگادو موقع پروژه‌ی Genesis در آمازون بهش مبتلا شده بود.
از معدن طلای «سِرّا پلادا» تا کویرهای سوختهٔ کویت، از نسل‌کشی رواندا تا مهاجرت‌های میلیونی، سالگادو دوربینش رو جایی گذاشت که بیشترین وزن تاریخ روی شونهٔ آدمیزاد بود. این مقاله، زندگی، سبک، پروژه‌ها و تأثیر اجتماعی سالگادو رو مرور می‌کنه.
شاید بشه گفت همه ما تو این سال‌ها با انواع دستگاه همراه هوشمند، مثل گوشی‌های موبایل و کامپیوترهای قوی و حالا با ابزارهای مبتنی بر هوش مصنوعی، یه جورایی زندگی دیجیتال رو تجربه کردیم. اما اگه به شما بگیم یه تیم تازه، متشکل از کسی که آیفون رو طراحی کرده و کسی که ChatGPT رو ساخت، دارن روی دستگاهی کار می‌کنن که ممکنه دنیای تکنولوژی رو دوباره زیر و رو کنه، چی می‌گین؟
جانی آیو (همون مغز متفکر پشت طراحی آیفون، آی‌پاد و اپل واچ) و سم آلتمن (مدیرعامل OpenAI و چهره اصلی دنیای هوش مصنوعی)، توی یه همکاری تازه وعده دادن که قراره «خفن‌ترین ابزار تکنولوژی تاریخ» رو بسازن؛ چیزی که حتی خودشونم می‌گن برآیند همه تجربه سی سال اخیرشون براش بوده.
اگر شما هم مثل ما منتظر فصل چهار Love Death & Robots بودین، خبر خوب اینه که نتفلیکس حالا با ده تا اپیزود جدید سورپرایزمون کرده!خیلی کم پیش میاد سریالی تو دنیا انیمیشن و ژانر علمی‌تخیلی بتونه همه‌چی رو یه جا داشته باشه؛ تنوع بصری فوق‌العاده، خلاقیت نامحدود و داستان‌هایی که تو چند دقیقه کوتاه، آدمو از زمین تا مرز ناشناخته‌ها می‌برن و برمی‌گردونن. اگه دنبال نمونه‌ای از این تجربه‌ای، یه مثال بارز داره: Love, Death & Robots.
این مجموعه آنتولوژی انیمیشنی که اولین بار تو مارس ۲۰۱۹ توسط نتفلیکس و به کارگردانی تیم میلر (کارگردان Deadpool) و تهیه‌کنندگی دیوید فینچر معرفی شد، تونست به سرعت یه جایگاه محکم بین مخاطب‌ها و منتقدین باز کنه. از همون اول، شاید ویژگی اصلی این سریال این بود که دست سازنده‌ها رو برای خلاقیت باز گذاشته بود. هر قسمت، یه دنیای کاملاً مستقل با استایل متفاوت از قسمت‌های دیگه داشت، چیزی که به ندرت توی مجموعه‌های دیگه به این شکل دیده شده بود.
حالا بعد از گذشت چهار فصل و ۵ سال، این سریال نه تنها افت نکرده، بلکه تو فصل چهار Love Death & Robots باز هم داره به ما نشون می‌ده که چقدر هنوز میشه جسورتر، عجیب‌تر و غافلگیرکننده‌تر بود.
اگه تا حالا براتون پیش اومده که وسط تمرینای یه دوره، حس کنید دیگه چیزی تو مغزتون نمی‌مونه، یا بعد از چند ساعت یادگیری، فقط خستگیه که می‌مونه و هیچ چیزی رو درست یاد نگرفتید، بدونید که تنها نیستید.
یکی از اشتباه‌های رایج هنرجوهایی که خودشون مسیر یادگیریشون رو مدیریت می‌کنن، اینه که فکر می‌کنن بیشتر تمرین کردن مساویه با بیشتر یاد گرفتن. ولی واقعیت اینه که مغز هم، مثل عضله، وقتی زیادی فشار بیاد بهش، قفل می‌کنه.
این مقاله برای وقتیه که:
تو این مقاله یاد می‌گیرید:
(برگرفته از اکانت مدیوم Nhi Ngo، پژوهشگر کاربر سینیور اسپاتیفای)
همه جای دنیای تکنولوژی صحبت از داده‌هاست. از گوگل و نتفلیکس تا اسپاتیفای و آمازون، تیم‌های محصول به این ایمان دارن که داده‌ها همیشه بهترین تصمیم‌ها رو بهشون می‌دن. من خودم هم سال‌ها به این ایده باور داشتم. به عنوان یه روان‌شناس اجتماعی، کارم این بود که احساسات و رفتار آدم‌ها رو توی آزمایش‌ها تبدیل به عدد کنم. ولی گاهی اتفاق‌هایی می‌افته که مسیر نگاه آدم رو عوض می‌کنه؛ چیزی شبیه اتفاقی که توی تیم تجربه کاربری اسپاتیفای تجربه کردیم.